خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۱۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا مکثر الدلال علی الخلق بالنشوزالفوز فی لقایک طوبی لمن یفوز
۲
من آتشین زبانم از عشق تو چو شمعگویی همه زبان شو و سر تا قدم بسوز
۳
غوغای روز بینی چون شمع مرده باشچون خلوت شب آمد چون شمع برفروز
۴
گفتم بسوز و سازش چشمم به سوی توستچشمم مدوز هر دم ای شیر همچو یوز
صفحهٔ ۱ از ۵