خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق گزین عشق و در او کوکبه می‌ران و مترسای دل تو آیت حق مصحف کژ خوان و مترس
۲
جانوری لاجرم از فرقت جان می‌لرزیری بهل و واو بهل شو همگی جان و مترس
۳
چون تو گمانی ابدا خایفی از روز یقینعین گمان را تو به سر عین یقین دان و مترس
۴
در دل کان نقد زری غایبی از دیدن خودرقص کنان شعله زنان برجه از این کان و مترس
صفحهٔ ۱ از ۲