خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که روی تو بهشت دل و جان است مراای که وصل تو مراد دل و جان است مرا
۲
چون مراد دل و جانم تویی از هر دو جهاناز تو دل برنکنم تا دل و جان است مرا
۳
می‌برم نام تو و از تو نشان می‌جویمدر ره عشق تو تا نام و نشان است مرا
۴
دم ز مهر تو زنم تا ز حیاتم باقیستوصف حسن تو کنم تا که زبان است مرا
صفحهٔ ۱ از ۳