خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز باغ وصل تو یابد، ریاض رضوان، آبز تاب هجر تو دارد، شرار دوزخ، تاب
۲
به حسن و عارض و قد تو برده‌اند، پناهبهشت طوبی و «طوبیٰ لَهُم و حسن مآب»
۳
چو چشم من، همه شب جویبار باغ بهشتخیال نرگس مست تو بیند، اندر خواب
۴
بهار، شرح جمال تو داده، در یک فصلبهشت، ذکر جمیل تو کرده در هر باب
صفحهٔ ۱ از ۳