خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترکم، عرب مثال، چنگ بر عذار بست مردانه، روی بست و دل عاشقان، شکست
۲
ای صبر، چون رکاب زمانی بدار پای کان شهسوار ترک، عنان می‌برد ز دست
۳
آنکس که گشت کشته، ز سودای چشم توخیزد صباح روز قیامت، ز خاک مست
۴
هر کس که در کشاکش عشق توام بدید از صحبت کمان قد من چو تیر جست
صفحهٔ ۱ از ۳