خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مستی و عشق از ازل، پیشه و آیین ماستدین من این است و بس، کیست که در دین ماست
۲
خاک ره مصطبه، ز آب خضر بهتر است چشمه نوشین او، جرعه دوشین ماست
۳
رندی و میخوارگی، قسم من امروز نیست عادت دیرین دل، پیشه پیشین ماست
۴
بستر و بالین من، تا نشود خاک و گل خاک و گل مصطبه، بستر و بالین ماست
صفحهٔ ۱ از ۲