خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه داغی است که از عشق تو بر جان من است وین چه دردی است که سرمایه درمان من است
۲
زلف و رخسار تو کفر آمد و ایمان، با هم آن چه کفری است که سرمایه ایمان من است؟
۳
می‌دهم جان و به صد جان، ندهم یک ذره خاک پای تو که سر چشمه حیوان من است
۴
رسم عشاق وفا خوی بتان، بد عهدی استاین حکایت نه به عهد تو و دوران من است
صفحهٔ ۱ از ۳