خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درون، ز غیر بپرداز و ساز، خلوت دوست که اوست، مغز حقیقت، برون از همه پوست
۲
دویی میان تو و دوست هم ز توست، ار نی به اتفاق دو عالم یکی است، با آن دوست
۳
تو را نظر همگی بر خود است و آن هیچ است تو هیچ شو همه، وانگه بدان، که خود همه اوست
۴
برای دیدن رویش مگرد، گرد جهان که او نشسته، چو آیینه، با تو رو باروست
صفحهٔ ۱ از ۲