خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تیر خدنگ غمزه‌ات، از جان ما گذشت بر ما ز غمزه تو چه گویم، چه‌ها گذشت
۲
وقت صباح، بر سر شمع، از ممر باد نگذشت، آن چه بر سر ما از صبا گذشت
۳
در حیرتم که باد به زلف تو چون رسید فی الجمله چون رسید از آنجا چرا گذشت؟
۴
بر ما ز آب دیده شب، دوش تا به روز باران محنت آمد و سیل بلا گذشت
صفحهٔ ۱ از ۲