خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای یوسفِ مه‌رویان! ای جاه و جمالت خوشای خسرو و ای شیرین! ای نقش و خیالت خوش
۲
ای چهرهٔ تو مه‌وش، آب است و در او آتشهم آتش تو نادر هم آب زلالت خوش
۳
ای صورت لطف حق نقش تو خوش است الحقای نقش تو روحانی، وی نور جلالت خوش
۴
ای مستی هوش آخر در مهر بجوش آخردر وصل بکوش آخر ای صبح وصالت خوش
صفحهٔ ۱ از ۲