خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهان را چو مه عید، مبارک رویت عید صاحب نظران، طاق خم ابرویت
۲
گیسوی تو، شب قدرست و درو، منزل روح خود که داند به جهان، قدر شب گیسویت
۳
گوشه ماه ز برقع بنما، تا چو هلالشود انگشت نمای همه عالم، رویت
صفحهٔ ۱ از ۱