شعر را زندگی کن
خلوتی با مولانا

غزل شمارهٔ ۱۲۳۰

غزلیات

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
جانم به چه آرامد ای یار به آمیزشصحت به چه دریابد بیمار به آمیزش
۲
هر چند به بر گیری او را نبود سیریدانی به چه بنشیند این بار به آمیزش
۳
آن تشنه ده روزه کی به شود از کوزهالا که کند آبش خوش خوار به آمیزش
۴
در وصل تو می‌جوید وز شرم نمی‌گویدکامسال طرب خواهد چون پار به آمیزش
صفحهٔ ۱ از ۲
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth