خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را به جز خیالت، فکری دگر نباشددر هیچ سر خیالی، زین خوب‌تر نباشد
۲
کی شبروان کویت آرند ره به سویتعکسی ز شمع رویت، تا راهبر نباشد
۳
ما با خیال رویت، منزل در آب دیدهکردیم تا کسی را، بر ما گذر نباشد
۴
هرگز بدین طراوت، سرو و چمن نرویدهرگز بدین حلاوت، قند و شکر نباشد
صفحهٔ ۱ از ۳