خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل شکسته من تا به کی حزین باشد؟دلا مشو ملول، عاشقی چنین باشد
۲
هزار بار بگفتم که گوشه گیر ای دلز چشم او که کمین شیوه‌اش کمین باشد
۳
حدیث من نشنیدی به هیچ حال و کسیکه نشنود سخن دوست حالش این باشد
۴
مرا دلی است پریشان و چون بود مجموع؟دلی که با سر زلف تو همنشین باشد
صفحهٔ ۱ از ۳