خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گفتم که خطا کردی و تدبیر نه این بودگفتا چه توان کرد که تقدیر چنین بود
۲
گفتم که بسی خط خطا بر تو کشیدندگفتا همه آن بود که بر لوح جبین بود
۳
گفتم که چرا مهر تو را ماه بگردید؟گفتا که فلک بر من بد مهر به کین بود
۴
گفتم که قرین بدت افکند بدین روزگفتا که مرا بخت بد خویش قرین بود
صفحهٔ ۱ از ۲