خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد صبا به باغ به بوی تو می‌روددر گلستان حکایت روی تو می‌رود
۲
چونت خرم به جان که به بازار عاشقیهر دو جهان به یک سر موی تو می‌رود
۳
با باد بوی توست دل ناتوان منگر می‌رود به باد، به بوی تو می‌رود
۴
زان آمدم که بر سر کوی تو سر نهممقبل کسی که در سر کوی تو می‌رود
صفحهٔ ۱ از ۲