خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مست حسنی که ندارد خبر از آفاقشچه خبر باشد از احوال دل عشاقش؟
۲
گرچه یادم نکند یار، منش مشتاقمیاد باد آنکه جهانیست چو من مشتاقش
۳
کرد عهدی سر من کز سر کویش نرودگر رود سر نروم من ز سر میثاقش
۴
دفتر وصف رخش را نتواند پرداختگر ورق‌های گل و لاله شود اوراقش
صفحهٔ ۱ از ۲