خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه از جان دوستتر میدارمشاو مرا بگذاشت، من نگذارمش
۲
دل بدو دادم ز من رنجید و رفتمیدهم جان تا مگر باز آرمش
۳
آنکه در خون دل من میرودمن چو چشم خویشتن میدارمش
۴
قالبی بیروح دارم میبرمتا به خاک کوی او بسپارمش
صفحهٔ ۱ از ۳