خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر کوی دلارام، به جان می‌گردم روز و شب در پی دل، گرد جهان می‌گردم
۲
غم دوران جهان کرد مرا پیر و چه غم بخت اگر یار شود باز جوان می‌گردم
۳
دیده‌ام طلعت زیباش که آنی دارد این چنین واله و مست از پی آن می‌گردم
۴
تا نسیمی سر زلف تو بیابم چو صبا شب همه شب من بیمار به جان می‌گردم
صفحهٔ ۱ از ۳