خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش رفتم در میان مجلس سلطان خویشبر کف ساقی بدیدم در صراحی جان خویش
۲
گفتمش ای جان جان ساقیان بهر خداپر کنی پیمانه‌ای و نشکنی پیمان خویش؟
۳
خوش بخندید و بگفت ای ذوالکرم خدمت کنمحرمتت دارم به حق و حرمت ایمان خویش
۴
ساغری آورد و بوسید و نهاد او بر کفمپرمی رخشنده همچون چهره رخشان خویش
صفحهٔ ۱ از ۴