خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خیال خود همه باید، ز سر به در کردن دگر به عالم سودای او گذر کردن
۲
زمان زمان به جهانی رسیدن عشقش وزان جهان به جهانی دگر سفر کردن
۳
به منزلی که نباشد حبیب اگر باشد سودا دیده نباید، در آن نظر کردن
۴
چو شمع در نظر او شبی هوس دارم به پا ستادن و خوش خدمتی به سر کردن
صفحهٔ ۱ از ۳