خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل را بر آفتاب حسن گویا کردهایز آفتاب حسن خود، یک ذره پیدا کردهای
۲
قفل یاقوت از در درج دهن بگشودهایگوهر پاکیزه خویش آشکارا کردهای
۳
در همه عالم نمیگنجی ز فرط کبریادر دل تنگم نمیدانم که چون جا کردهای
۴
تا به قصد جان مسکین بر میان بستی کمرصدهزاران جان ز تار موی در وا کردهای
صفحهٔ ۱ از ۲