خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای نسیم صبح بوی جانفزا می‌آوری من نمی‌دانم که این بوی از کجا می‌آوری؟
۲
ای نسیم از خاک کوی یار، حاصل کرده‌ای تا نپنداری که از باد هوا می‌آوری
۳
گلبن بارآورش ما را نمی‌بخشید بوی هم تو باری کز برش بویی به ما می‌آوری
۴
گلستان شوق را، نشو و نمایی می‌دهی بلبلان بی‌نوا را در نوا می‌آوری
صفحهٔ ۱ از ۲