خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا توانی مده از کف به بهار ای ساقی لب جوی و لب جام و لب یار ای ساقی!
۲
نوبهارست و گل و سبزه و ما عمر عزیزمی‌گذاریم به غفلت مگذار ای ساقی!
۳
موسم گل نبود توبه عشاق درست توبه یعنی چه بیا باده بیار ای ساقی!
۴
اگر از روز شمارست سخن روز شمار چون منی را که در آرد به شمار ای ساقی!
صفحهٔ ۱ از ۲