خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رسولا، خدا را به جایی که دانی چه باشد که از من دعایی رسانی؟
۲
نه کار رسول است رفتن به کویش نسیما تو برخیز اگر می‌توانی
۳
مرا نیم جانی است بردار با خود بکویش رسان ور کند جان گرانی
۴
همان دم به زلفش بر‌افشان و بازا مبادا که آنجا به جان باز مانی
صفحهٔ ۱ از ۵