خلوتی با سلمان ساوجی
غزل شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو در خواب خوشی، احوال بیماران چه می‌دانی؟تو در آسایشی، تیمار بیماری چه می‌دانی؟
۲
نداری جز دل آزاری و ناز و دلبری کاری تو غمخواری و دلجویی و دلداری چه می‌دانی؟
۳
تو چون یک شب به سودای سر زلف پریشانش نپیمودی درازی شب تاری چه می‌دانی؟
۴
برو زاهد چه پرهیزی ز ناز و شیوه چشمش؟بپرس این شیوه از مستان تو هشیاری چه می‌دانی؟
صفحهٔ ۱ از ۲