خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما به سلیمان خوشیم دیو و پری گو مباشحسن تو از حد گذشت شیوه گری گو مباش
۲
هست درست دلم مهر تو ای حاصلمجان زرینم بس است مهر زری گو مباش
۳
عشق کدام آتش است کو همه را دلکش استچاکری او خوش است ملک و سری گو مباش
۴
برکن از کار تو دست به یک بار توخشک لبم دار تو هیچ تری گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۲