خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۸۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکست نرخ شکر را بتم به روی ترشچه بادههاست بتم را در آن کدوی ترش
۲
به قاصد او ترشست و به جان شیرینشکه نیست در همه اجزاش تای موی ترش
۳
هزار خمره سرکه عسل شدست از اوکه هست دلبر شیرین دوای خوی ترش
۴
زهای و هوی ترشهای ماش خنده گرفتحلاوت عجبی یافتهای و هوی ترش
صفحهٔ ۱ از ۴