خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شنو ز سینه ترنگاترنگ آوازشدل خراب طپیدن گرفت از آغازش
۲
به بر گرفت رباب و ز سر نهاد کلهز دست رفت دل من چو دید سر بازش
۳
دل از بریشم او چون کلابه گردانستکلابه ظاهر و پنهان ز چشم قزازش
۴
دو سه بریشم از این ارغنون فروتر گیرکه تند می‌رسد آواز عقل پردازش
صفحهٔ ۱ از ۳