خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان و سر تو که بگو بی‌نفاقدر کرم و حسن چرایی تو طاق
۲
روی چو خورشید تو بخشش کندروز وصالی که ندارد فراق
۳
دل ز همه برکنم از بهر توبهر وفای تو ببندم نطاق
۴
گر تو مرا گویی رو صبر کنباشد تکلیف بما لایطاق
صفحهٔ ۱ از ۴