خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینکز عشق بی‌نشان آمد نشان بی‌نشان اینک
۲
ببین در رنگ معشوقان نگر در رنگ مشتاقانکه آمد این دو رنگ خوش از آن بی‌رنگ جان اینک
۳
فلک مر خاک را هر دم هزاران رنگ می‌بخشدکه نی رنگ زمین دارد نه رنگ آسمان اینک
۴
چو اصل رنگ بی‌رنگست و اصل نقش بی‌نقشستچو اصل حرف بی‌حرفست چو اصل نقد کان اینک
صفحهٔ ۱ از ۳