خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۱۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو رو که نهای عاشق ای زلفک و ای خالکای نازک و ای خشمک پابسته به خلخالک
۲
با مرگ کجا پیچد آن زلفک و آن پیچکبر چرخ کجا پرد آن پرک و آن بالک
۳
ای نازک نازکدل دل جو که دلت ماندروزی که جدا مانی از زرک و از مالک
۴
اشکسته چرا باشی دلتنگ چرا گردیدل همچو دل میمک قد همچو قد دالک
صفحهٔ ۱ از ۴