خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیام کرد مرا بامداد بحر عسلکه موج موج عسل بین به چشم خلق غزل
۲
به روزه دار نیاید ز آب جز بانگیولیک عاقبت آن بانگ هم رسد به عمل
۳
سماع شرفه آبست و تشنگان در رقصحیات یابی از این بانگ آب اقل اقل
۴
بگوید آب ز من رسته‌ای به من آییبه آخر آن جا آیی که بوده‌ای اول
صفحهٔ ۱ از ۲