خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقا، تو را قاضی برم کاشکستیم همچون صنماز من نخواهد کس گوا که شاهدم، نی ضامنم
۲
مقضی توی، قاضی توی، مستقبل و ماضی تویخشمین توی، راضی توی، تا چون نمایی دم به دم
۳
ای عشق زیبای منی، هم من توام هم تو منیهم سیلی و هم خرمنی، هم شادیی هم درد و غم
۴
آنها توی، وینها توی، وز این و آن تنها تویوآن دشت با پهنا توی، وآن کوه و صحرای کرم
صفحهٔ ۱ از ۴