خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل هواش می کنم طال بقاش می زنمحلقه به گوش و عاشقم طبل وفاش می زنم
۲
از دل و جان سکسته‌ام بر سر ره نشسته‌امقافله خیال را بهر لقاش می زنم
۳
غیر طواشی غمش یا یلواج مرهمشهر چه سری برون کند بر سر و پاش می زنم
۴
این دل همچو چنگ را مست خراب دنگ رازخمه به کف گرفته‌ام همچو سه تاش می زنم
صفحهٔ ۱ از ۴