خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرم درآ و دم مده باده بیار ای صنملابه بنده گوش کن گوش مخار ای صنم
۲
فوق فلک مکان تو جان و روان روان توهل طربی که برکند بیخ خمار ای صنم
۳
این دو حریف دلستان باد قرین دوستانجیم جمال خوب تو جام عقار ای صنم
۴
مرغ دل علیل را شهپر جبرئیل راغیر بهشت روی تو نیست مطار ای صنم
صفحهٔ ۱ از ۳