خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۴۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آینه چون بینم نقش تو به گفت آرمآیینه نخواهد دم ای وای ز گفتارم
۲
در آب تو را بینم در آب زنم دستیهم تیره شود آبم هم تیره شود کارم
۳
ای دوست میان ما ای دوست نمیگنجدای یار اگر گویم ای یار نمییارم
۴
زان راه که آه آمد تا باز رود آن رهمن راه دهان بستم من ناله نمیآرم
صفحهٔ ۱ از ۲