خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بت بی‌نقش و نگارم جز تو یار ندارمتویی آرام دل من مبر ای دوست قرارم
۲
ز جفای تو حزینم جز عشقت نگزینمهوسی نیست جز اینم جز از این کار ندارم
۳
تو به رخسار چو ماهی چه لطیفی و چه شاهیتو مرا پشت و پناهی ز تو آراسته کارم
۴
جز عشقت نپذیرم جز زلف تو نگیرمکه در این عهد چو تیرم که بر این چنگ چو تارم
صفحهٔ ۱ از ۲