خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو گواه باش خواجه که ز توبه توبه کردمبشکست جام توبه چو شراب عشق خوردم
۲
به جمال بی‌نظیرت به شراب شیرگیرتکه به گرد عهد و توبه نروم دگر نگردم
۳
به لب شکرفشانت به ضمیر غیب دانتکه نه سخره جهانم نه زبون سرخ و زردم
۴
به رخ چو آفتابت به حلاوت خطابتکه هزارساله ره من ز ورای گرم و سردم
صفحهٔ ۱ از ۴