خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلکا بگو که تا کی گله‌های یار گویمنبود شبی که آیم ز میان کار گویم
۲
ز میان او مقامم کمر است و کوه و صحرابجهم از این میان و سخنِ کنار گویم
۳
ز فراق گلستانش چو در امتحان خارمبرهم ز خار چون گل سخن از عذار گویم
۴
همه بانگ زاغ آید به خرابه‌های بهمنبرهم از این چو بلبل صفت بهار گویم
صفحهٔ ۱ از ۲