خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نظری به کار من کن که ز دست رفت کارمبه کسم مکن حواله که به جز تو کس ندارم
۲
چه کمی درآید آخر به شرابخانه تو؟اگر از شراب وصلت ببَری ز سر خُمارم
۳
چو نیَم سزای شادی، ز خودم مدار بی‌غمکه در این میان همیشه غم توست غمگسارم
صفحهٔ ۱ از ۱