خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای توبهام شکسته از تو کجا گریزمای در دلم نشسته از تو کجا گریزم
۲
ای نور هر دو دیده بیتو چگونه بینموی گردنم ببسته از تو کجا گریزم
۳
ای شش جهت ز نورت چون آینهست شش رووی روی تو خجسته از تو کجا گریزم
۴
دل بود از تو خسته جان بود از تو رستهجان نیز گشت خسته از تو کجا گریزم
صفحهٔ ۱ از ۲