خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۶۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانمخط را کنی مسلسل یعنی که من نخوانم
۲
بر تخته خیالات آن را نه من نبشتمچون سر دل ندانم کاندر میان جانم
۳
از آفتاب بیشم ذرات روح پیشمرقصان و ذکرگویان سوی گهرفشانم
۴
گر نور خود نبودی ذرات کی نمودیای ذره چون گریزی از جذبه عیانم
صفحهٔ ۱ از ۳