خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردممن آن گدای عورم کز شاه خشم کردم
۲
از لطفم آن یگانه می خواند سوی خانهکردم یکی بهانه وز راه خشم کردم
۳
گر سر کشد نگارم ور غم برد قرارمهم آه برنیارم از آه خشم کردم
۴
گاهم فریفت با زر گاهم به جاه و لشکراز زر چو زر بجستم وز جاه خشم کردم
صفحهٔ ۱ از ۲