خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما قحطیان تشنه و بسیارخواره‌ایمبیچاره نیستیم که درمان و چاره‌ایم
۲
در بزم چون عقار و گه رزم ذوالفقاردر شکر همچو چشمه و در صبر خاره‌ایم
۳
ما پادشاه رشوت باره نبوده‌ایمبل پاره دوز خرقه دل‌های پاره‌ایم
۴
از ما مپوش راز که در سینه توایموز ما مدزد دل که نه ما دل فشاره‌ایم
صفحهٔ ۱ از ۳