خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیَم ز کار تو فارغ، همیشه در کارمکه لحظه لحظه تو را من عزیزتر دارم
۲
به ذات پاک من و آفتاب سلطنتمکه من تو را نگذارم، به لطف بردارم
۳
رخ تو را ز شعاعات خویش نور دهمسر تو را به ده انگشت مغفرت خارم
۴
هزار ابر عنایت بر آسمان رضاستاگر ببارم از آن ابر بر سرت بارم
صفحهٔ ۱ از ۴