خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگفتمت مرو آنجا که آشنات منم؟در این سراب فنا چشمهٔ حیات منم؟
۲
وگر به خشم روی صدهزار سال ز منبه عاقبت به من آیی که منتهات منم
۳
نگفتمت که به نقش جهان مشو راضی؟که نقش‌بند سراپردهٔ رضات منم؟
۴
نگفتمت که منم بحر و تو یکی ماهی؟مرو به خشک که دریای با صَفات منم؟
صفحهٔ ۱ از ۳