خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیار باده که دیر است در خمار تواماگرچه دلق کشانم نه یار غار توام
۲
بیار رطل و سبو کارم از قدح بگذشتغلام همت و داد بزرگوار توام
۳
در این زمان که خمارم مطیع من می باشچو مست گشتم از آن پس به اختیار توام
۴
بیار جام اناالحق شراب منصوریدر این زمان که چو منصور زیر دار توام
صفحهٔ ۱ از ۵