خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر آن شده‌ست دلم کآتشی بگیرانمکه هر کی او نمرد پیش تو بمیرانم
۲
کمان عشق بدرم که تا بداند عقلکه بی‌نظیرم و سلطان بی‌نظیرانم
۳
که رفت در نظر تو که بی‌نظیر نشدمقام گنج شده‌ست این نهاد ویرانم
۴
من از کجا و مباهات سلطنت ز کجافقیر فقرم و افتاده فقیرانم
صفحهٔ ۱ از ۴