خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۷۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشنهٔ خویش کن مده آبمعاشق خویش کن ببر خوابم
۲
تا شب و روز در نماز آیمای خیال خوش تو محرابم
۳
گر خیال تو در فنا یابمدر زمان سوی مرگ بشتابم
۴
بر امید خیال گوهر توجاذب هر مسی چو قلابم
صفحهٔ ۱ از ۳